← 20 | ← 1 Samuel | 22 →
Chapter 21
David Takes the Consecrated Bread
1
Then David came to Nob, to Ahimelech the priest. And when Ahimelech met David, he trembled and asked him, “Why [are] you alone? Why is no one with you?”
𐤃𐤅𐤃 𐤅𐤉𐤁𐤀 𐤍𐤁𐤄 𐤀𐤋 𐤀𐤇𐤉𐤌𐤋𐤊 𐤄𐤊𐤄𐤍 𐤀𐤇𐤉𐤌𐤋𐤊 𐤋𐤒𐤓𐤀𐤕 𐤃𐤅𐤃 𐤅𐤉𐤇𐤓𐤃 𐤅𐤉𐤀𐤌𐤓 𐤋𐤅 𐤌𐤃𐤅𐤏 𐤀𐤕𐤄 𐤋𐤁𐤃𐤊 𐤅𐤀𐤉𐤔 𐤀𐤉𐤍 𐤀𐤕𐤊
דָוִד֙ וַיָּבֹ֤א נֹ֔בֶה אֶל־ אֲחִימֶ֖לֶךְ הַכֹּהֵ֑ן אֲחִימֶ֜לֶךְ לִקְרַ֣את דָּוִ֗ד וַיֶּחֱרַ֨ד וַיֹּ֤אמֶר לוֹ֙ מַדּ֤וּעַ אַתָּה֙ לְבַדֶּ֔ךָ וְאִ֖ישׁ אֵ֥ין אִתָּֽךְ׃ ḏā·wiḏ way·yā·ḇō nō·ḇeh ’el- ’ă·ḥî·me·leḵ hak·kō·hên ’ă·ḥî·me·leḵ liq·raṯ dā·wiḏ way·ye·ḥĕ·raḏ way·yō·mer lōw mad·dū·a‘ ’at·tāh lə·ḇad·de·ḵā wə·’îš ’ên ’it·tāḵ — WLC · 1
2
“The king has given me a mission,” David replied -. “He told me vvv no one is to know about the mission on which I am sending you… And I have directed [my] young men to meet me at a certain place…
𐤄𐤌𐤋𐤊 𐤑𐤅𐤍𐤉 𐤃𐤁𐤓 𐤃𐤅𐤃 𐤅𐤉𐤀𐤌𐤓 𐤋𐤀𐤇𐤉𐤌𐤋𐤊 𐤄𐤊𐤄𐤍 𐤅𐤉𐤀𐤌𐤓 𐤀𐤋𐤉 𐤀𐤉𐤔 𐤀𐤋 𐤉𐤃𐤏 𐤌𐤀𐤅𐤌𐤄 𐤀𐤕 𐤄𐤃𐤁𐤓 𐤀𐤔𐤓 𐤀𐤍𐤊𐤉 𐤔𐤋𐤇𐤊 𐤅𐤀𐤔𐤓 𐤑𐤅𐤉𐤕𐤊 𐤅𐤀𐤕 𐤉𐤅𐤃𐤏𐤕𐤉 𐤄𐤍𐤏𐤓𐤉𐤌 𐤀𐤋 𐤌𐤒𐤅𐤌 𐤐𐤋𐤍𐤉 𐤀𐤋𐤌𐤅𐤍𐤉
הַמֶּלֶךְ֮ צִוַּ֣נִי דָבָר֒ דָּוִ֜ד וַיֹּ֨אמֶר לַאֲחִימֶ֣לֶךְ הַכֹּהֵ֗ן וַיֹּ֣אמֶר אֵלַ֗י אִ֣ישׁ אַל־ יֵ֧דַע מְא֛וּמָה אֶת־ הַדָּבָ֛ר אֲשֶׁר־ אָנֹכִ֥י שֹׁלֵֽחֲךָ֖ וַאֲשֶׁ֣ר צִוִּיתִ֑ךָ וְאֶת־ יוֹדַ֔עְתִּי הַנְּעָרִ֣ים אֶל־ מְק֥וֹם פְּלֹנִ֖י אַלְמוֹנִֽי׃ ham·me·leḵ ṣiw·wa·nî ḏā·ḇār dā·wiḏ way·yō·mer la·’ă·ḥî·me·leḵ hak·kō·hên way·yō·mer ’ê·lay ’îš ’al- yê·ḏa‘ mə·’ū·māh ’eṯ- had·dā·ḇār ’ă·šer- ’ā·nō·ḵî šō·lê·ḥă·ḵā wa·’ă·šer ṣiw·wî·ṯi·ḵā wə·’eṯ- yō·w·ḏa‘·tî han·nə·‘ā·rîm ’el- mə·qō·wm pə·lō·nî ’al·mō·w·nî — WLC · 2
3
Now then, what do you have on hand? Give [me]… five [loaves of] bread, or whatever can be found.”
𐤅𐤏𐤕𐤄 𐤌𐤄 𐤉𐤔 𐤕𐤇𐤕 𐤉𐤃𐤊 𐤕𐤍𐤄 𐤁𐤉𐤃𐤉 𐤇𐤌𐤔𐤄 𐤋𐤇𐤌 𐤀𐤅 𐤄𐤍𐤌𐤑𐤀
וְעַתָּ֗ה מַה־ יֵּ֧שׁ תַּֽחַת־ יָדְךָ֛ תְּנָ֣ה בְיָדִ֑י חֲמִשָּׁה־ לֶ֖חֶם א֖וֹ הַנִּמְצָֽא׃ wə·‘at·tāh mah- yêš ta·ḥaṯ- yā·ḏə·ḵā tə·nāh ḇə·yā·ḏî ḥă·miš·šāh- le·ḥem ’ōw han·nim·ṣā — WLC · 3
4
“[There is] no common bread on hand,” the priest replied - -, but there is some consecrated bread— provided that the young men have kept themselves from women.”
𐤀𐤉𐤍 𐤇𐤋 𐤋𐤇𐤌 𐤀𐤋 𐤕𐤇𐤕 𐤉𐤃𐤉 𐤄𐤊𐤄𐤍 𐤅𐤉𐤏𐤍 𐤀𐤕 𐤃𐤅𐤃 𐤅𐤉𐤀𐤌𐤓 𐤊𐤉 𐤀𐤌 𐤉𐤔 𐤒𐤃𐤔 𐤋𐤇𐤌 𐤀𐤌 𐤄𐤍𐤏𐤓𐤉𐤌 𐤀𐤊 𐤍𐤔𐤌𐤓𐤅 𐤌𐤀𐤔𐤄𐤐
אֵֽין־ חֹ֖ל לֶ֥חֶם אֶל־ תַּ֣חַת יָדִ֑י הַכֹּהֵ֤ן וַיַּ֨עַן אֶת־ דָּוִד֙ וַיֹּ֔אמֶר כִּֽי־ אִם־ יֵ֔שׁ קֹ֙דֶשׁ֙ לֶ֤חֶם אִם־ הַנְּעָרִ֖ים אַ֥ךְ נִשְׁמְר֥וּ מֵאִשָּֽׁה׃פ ’ên- ḥōl le·ḥem ’el- ta·ḥaṯ yā·ḏî hak·kō·hên way·ya·‘an ’eṯ- dā·wiḏ way·yō·mer kî- ’im- yêš qō·ḏeš le·ḥem ’im- han·nə·‘ā·rîm ’aḵ niš·mə·rū mê·’iš·šāh — WLC · 4
5
David answered - - “Women [have] indeed [been] kept from us as is usual when I set out. And the bodies of the young men are holy even on common missions. How much more so… today!”
𐤃𐤅𐤃 𐤅𐤉𐤏𐤍 𐤀𐤕 𐤄𐤊𐤄𐤍 𐤅𐤉𐤀𐤌𐤓 𐤋𐤅 𐤊𐤉 𐤀𐤔𐤄 𐤀𐤌 𐤏𐤑𐤓𐤄 𐤋𐤍𐤅 𐤊𐤕𐤌𐤅𐤋 𐤔𐤋𐤔𐤌 𐤁𐤑𐤀𐤕𐤉 𐤊𐤋𐤉 𐤄𐤍𐤏𐤓𐤉𐤌 𐤅𐤉𐤄𐤉𐤅 𐤒𐤃𐤔 𐤅𐤄𐤅𐤀 𐤇𐤋 𐤃𐤓𐤊 𐤅𐤀𐤐 𐤊𐤉 𐤉𐤒𐤃𐤔 𐤁𐤊𐤋𐤉 𐤄𐤉𐤅𐤌
דָּוִ֨ד וַיַּעַן֩ אֶת־ הַכֹּהֵ֜ן וַיֹּ֣אמֶר ל֗וֹ כִּ֣י אִשָּׁ֤ה אִם־ עֲצֻֽרָה־ לָ֙נוּ֙ כִּתְמ֣וֹל שִׁלְשֹׁ֔ם בְּצֵאתִ֕י כְלֵֽי־ הַנְּעָרִ֖ים וַיִּהְי֥וּ קֹ֑דֶשׁ וְהוּא֙ חֹ֔ל דֶּ֣רֶךְ וְאַ֕ף כִּ֥י יִקְדַּ֥שׁ בַּכֶּֽלִי׃ הַיּ֖וֹם dā·wiḏ way·ya·‘an ’eṯ- hak·kō·hên way·yō·mer lōw kî ’iš·šāh ’im- ‘ă·ṣu·rāh- lā·nū kiṯ·mō·wl šil·šōm bə·ṣê·ṯî ḵə·lê- han·nə·‘ā·rîm way·yih·yū qō·ḏeš wə·hū ḥōl de·reḵ wə·’ap̄ kî yiq·daš bak·ke·lî hay·yō·wm — WLC · 5
6
So the priest gave him the consecrated [bread], since there was no bread there but the Bread of the Presence, which had been removed from before the LORD and replaced with hot bread on the day it was taken away.
𐤄𐤊𐤄𐤍 𐤅𐤉𐤕𐤍 𐤋𐤅 𐤒𐤃𐤔 𐤊𐤉 𐤄𐤉𐤄 𐤋𐤀 𐤋𐤇𐤌 𐤔𐤌 𐤊𐤉 𐤀𐤌 𐤋𐤇𐤌 𐤄𐤐𐤍𐤉𐤌 𐤄𐤌𐤅𐤎𐤓𐤉𐤌 𐤌𐤋𐤐𐤍𐤉 𐤉𐤄𐤅𐤄 𐤋𐤔𐤅𐤌 𐤇𐤌 𐤋𐤇𐤌 𐤁𐤉𐤅𐤌 𐤄𐤋𐤒𐤇𐤅
הַכֹּהֵ֖ן וַיִּתֶּן־ ל֥וֹ קֹ֑דֶשׁ כִּי֩ הָ֨יָה לֹא־ לֶ֗חֶם שָׁ֜ם כִּֽי־ אִם־ לֶ֤חֶם הַפָּנִים֙ הַמּֽוּסָרִים֙ מִלִּפְנֵ֣י יְהוָ֔ה לָשׂוּם֙ חֹ֔ם לֶ֣חֶם בְּי֖וֹם הִלָּקְחֽוֹ׃ hak·kō·hên way·yit·ten- lōw qō·ḏeš kî hā·yāh lō- le·ḥem šām kî- ’im- le·ḥem hap·pā·nîm ham·mū·sā·rîm mil·lip̄·nê Yah·weh lā·śūm ḥōm le·ḥem bə·yō·wm hil·lā·qə·ḥōw — WLC · 6
7
Now one of Saul’s servants was there that day, detained before the LORD. And his name [was] Doeg the Edomite, the chief shepherd for Saul.
𐤀𐤉𐤔 𐤔𐤀𐤅𐤋 𐤌𐤏𐤁𐤃𐤉 𐤅𐤔𐤌 𐤄𐤄𐤅𐤀 𐤁𐤉𐤅𐤌 𐤍𐤏𐤑𐤓 𐤋𐤐𐤍𐤉 𐤉𐤄𐤅𐤄 𐤅𐤔𐤌𐤅 𐤃𐤀𐤂 𐤄𐤀𐤃𐤌𐤉 𐤀𐤁𐤉𐤓 𐤄𐤓𐤏𐤉𐤌 𐤀𐤔𐤓 𐤋𐤔𐤀𐤅𐤋
אִישׁ֩ שָׁא֜וּל מֵעַבְדֵ֨י וְשָׁ֡ם הַה֗וּא בַּיּ֣וֹם נֶעְצָר֙ לִפְנֵ֣י יְהוָ֔ה וּשְׁמ֖וֹ דֹּאֵ֣ג הָאֲדֹמִ֑י אַבִּ֥יר הָרֹעִ֖ים אֲשֶׁ֥ר לְשָׁאֽוּל׃ ’îš šā·’ūl mê·‘aḇ·ḏê wə·šām ha·hū bay·yō·wm ne‘·ṣār lip̄·nê Yah·weh ū·šə·mōw dō·’êḡ hā·’ă·ḏō·mî ’ab·bîr hā·rō·‘îm ’ă·šer lə·šā·’ūl — WLC · 7
David Flees to Gath
8
Then David asked Ahimelech, “Is there not a spear or sword on hand here? For I have brought neither my sword nor my weapons with me, because the king’s mission was urgent.”
𐤃𐤅𐤃 𐤅𐤉𐤀𐤌𐤓 𐤋𐤀𐤇𐤉𐤌𐤋𐤊 𐤉𐤔 𐤅𐤀𐤉𐤍 𐤇𐤍𐤉𐤕 𐤀𐤅 𐤇𐤓𐤁 𐤕𐤇𐤕 𐤉𐤃𐤊 𐤐𐤄 𐤊𐤉 𐤂𐤌 𐤋𐤒𐤇𐤕𐤉 𐤋𐤀 𐤇𐤓𐤁𐤉 𐤅𐤂𐤌 𐤊𐤋𐤉 𐤁𐤉𐤃𐤉 𐤊𐤉 𐤄𐤌𐤋𐤊 𐤃𐤁𐤓 𐤄𐤉𐤄 𐤍𐤇𐤅𐤑𐤎
דָּוִד֙ וַיֹּ֤אמֶר לַאֲחִימֶ֔לֶךְ יֶשׁ־ וְאִ֛ין חֲנִ֣ית אוֹ־ חָ֑רֶב תַֽחַת־ יָדְךָ֖ פֹּ֥ה כִּ֣י גַם־ לָקַ֣חְתִּי לֹֽא־ חַרְבִּ֤י וְגַם־ כֵּלַי֙ בְיָדִ֔י כִּֽי־ הַמֶּ֖לֶךְ דְבַר־ הָיָ֥ה נָחֽוּץ׃ס dā·wiḏ way·yō·mer la·’ă·ḥî·me·leḵ yeš- wə·’în ḥă·nîṯ ’ōw- ḥā·reḇ ṯa·ḥaṯ- yā·ḏə·ḵā pōh kî ḡam- lā·qaḥ·tî lō- ḥar·bî wə·ḡam- kê·lay ḇə·yā·ḏî kî- ham·me·leḵ ḏə·ḇar- hā·yāh nā·ḥūṣ — WLC · 8
9
The priest replied, “The sword of Goliath the Philistine, whom you killed in the Valley of Elah, is here; it [is] wrapped in a cloth behind the ephod. If you want, you may take it… For [there is] no other but this one here.” And David said, “[There is] none like it; give it to me.”
𐤄𐤊𐤄𐤍 𐤅𐤉𐤀𐤌𐤓 𐤇𐤓𐤁 𐤂𐤋𐤉𐤕 𐤄𐤐𐤋𐤔𐤕𐤉 𐤀𐤔𐤓 𐤄𐤊𐤉𐤕 𐤁𐤏𐤌𐤒 𐤄𐤀𐤋𐤄 𐤄𐤍𐤄 𐤄𐤉𐤀 𐤋𐤅𐤈𐤄 𐤁𐤔𐤌𐤋𐤄 𐤀𐤇𐤓𐤉 𐤄𐤀𐤐𐤅𐤃 𐤀𐤌 𐤀𐤕𐤄 𐤕𐤒𐤇 𐤋𐤊 𐤒𐤇 𐤊𐤉 𐤀𐤉𐤍 𐤀𐤇𐤓𐤕 𐤆𐤅𐤋𐤕𐤄 𐤁𐤆𐤄 𐤃𐤅𐤃 𐤅𐤉𐤀𐤌𐤓 𐤀𐤉𐤍 𐤊𐤌𐤅𐤄 𐤕𐤍𐤍𐤄 𐤋𐤉
הַכֹּהֵ֗ן וַיֹּ֣אמֶר חֶרֶב֩ גָּלְיָ֨ת הַפְּלִשְׁתִּ֜י אֲשֶׁר־ הִכִּ֣יתָ׀ בְּעֵ֣מֶק הָאֵלָ֗ה הִנֵּה־ הִ֞יא לוּטָ֣ה בַשִּׂמְלָה֮ אַחֲרֵ֣י הָאֵפוֹד֒ אִם־ אֹתָ֤הּ תִּֽקַּח־ לְךָ֙ קָ֔ח כִּ֣י אֵ֥ין אַחֶ֛רֶת זוּלָתָ֖הּ בָּזֶ֑ה דָּוִ֛ד וַיֹּ֧אמֶר אֵ֥ין כָּמ֖וֹהָ תְּנֶ֥נָּה לִּֽי׃ hak·kō·hên way·yō·mer ḥe·reḇ gā·lə·yāṯ hap·pə·liš·tî ’ă·šer- hik·kî·ṯā bə·‘ê·meq hā·’ê·lāh hin·nêh- hî lū·ṭāh ḇaś·śim·lāh ’a·ḥă·rê hā·’ê·p̄ō·wḏ ’im- ’ō·ṯāh tiq·qaḥ- lə·ḵā qāḥ kî ’ên ’a·ḥe·reṯ zū·lā·ṯāh bā·zeh dā·wiḏ way·yō·mer ’ên kā·mō·w·hā tə·nen·nāh lî — WLC · 9
10
That day David vvv fled from Saul and went to Achish king of Gath.
𐤄𐤄𐤅𐤀 𐤁𐤉𐤅𐤌 𐤃𐤅𐤃 𐤅𐤉𐤒𐤌 𐤅𐤉𐤁𐤓𐤇 𐤌𐤐𐤍𐤉 𐤔𐤀𐤅𐤋 𐤅𐤉𐤁𐤀 𐤀𐤋 𐤀𐤊𐤉𐤔 𐤌𐤋𐤊 𐤂𐤕
הַה֖וּא בַּיּוֹם־ דָּוִ֔ד וַיָּ֣קָם וַיִּבְרַ֥ח מִפְּנֵ֣י שָׁא֑וּל וַיָּבֹ֕א אֶל־ אָכִ֖ישׁ מֶ֥לֶךְ גַּֽת׃ ha·hū bay·yō·wm- dā·wiḏ way·yā·qām way·yiḇ·raḥ mip·pə·nê šā·’ūl way·yā·ḇō ’el- ’ā·ḵîš me·leḵ gaṯ — WLC · 10
11
But the servants of Achish said to him, “[Is] this not David, the king of the land? Did they not sing about him in their dances, saying: ‘Saul has slain [his] thousands, and David [his] tens of thousands’?”
𐤏𐤁𐤃𐤉 𐤀𐤊𐤉𐤔 𐤅𐤉𐤀𐤌𐤓𐤅 𐤀𐤋𐤉𐤅 𐤆𐤄 𐤄𐤋𐤅𐤀 𐤃𐤅𐤃 𐤌𐤋𐤊 𐤄𐤀𐤓𐤑 𐤄𐤋𐤅𐤀 𐤉𐤏𐤍𐤅 𐤋𐤆𐤄 𐤁𐤌𐤇𐤋𐤅𐤕 𐤋𐤀𐤌𐤓 𐤔𐤀𐤅𐤋 𐤄𐤊𐤄 𐤁𐤀𐤋𐤐𐤅 𐤅𐤃𐤅𐤃 𐤁𐤓𐤁𐤁𐤕𐤅
עַבְדֵ֤י אָכִישׁ֙ וַיֹּ֨אמְר֜וּ אֵלָ֔יו זֶ֥ה הֲלוֹא־ דָוִ֖ד מֶ֣לֶךְ הָאָ֑רֶץ הֲל֣וֹא יַעֲנ֤וּ לָזֶ֗ה בַמְּחֹלוֹת֙ לֵאמֹ֔ר שָׁאוּל֙ הִכָּ֤ה בְּאַלְפּוֹ וְדָוִ֖ד בְּרִבְבֹתוֹ׃ ‘aḇ·ḏê ’ā·ḵîš way·yō·mə·rū ’ê·lāw zeh hă·lō·w- ḏā·wiḏ me·leḵ hā·’ā·reṣ hă·lō·w ya·‘ă·nū lā·zeh ḇam·mə·ḥō·lō·wṯ lê·mōr šā·’ūl hik·kāh bə·ʾal·pō wə·ḏā·wiḏ bə·ri·ḇə·ḇō·ṯō — WLC · 11
12
Now David took these words to heart and was very much afraid of Achish the king of Gath.
𐤃𐤅𐤃 𐤅𐤉𐤔𐤌 𐤀𐤕 𐤄𐤀𐤋𐤄 𐤄𐤃𐤁𐤓𐤉𐤌 𐤁𐤋𐤁𐤁𐤅 𐤌𐤀𐤃 𐤅𐤉𐤓𐤀 𐤌𐤐𐤍𐤉 𐤀𐤊𐤉𐤔 𐤌𐤋𐤊 𐤂𐤕
דָּוִ֛ד וַיָּ֧שֶׂם אֶת־ הָאֵ֖לֶּה הַדְּבָרִ֥ים בִּלְבָב֑וֹ מְאֹ֔ד וַיִּרָ֣א מִפְּנֵ֖י אָכִ֥ישׁ מֶֽלֶךְ־ גַּֽת׃ dā·wiḏ way·yā·śem ’eṯ- hā·’êl·leh had·də·ḇā·rîm bil·ḇā·ḇōw mə·’ōḏ way·yi·rā mip·pə·nê ’ā·ḵîš me·leḵ- gaṯ — WLC · 12
13
So he changed his behavior before them and feigned madness in their hands; he scratched on the doors of the gate and let his saliva run down his beard.
𐤅𐤉𐤔𐤍𐤅 𐤀𐤕 𐤈𐤏𐤌𐤅 𐤁𐤏𐤉𐤍𐤉𐤄𐤌 𐤅𐤉𐤕𐤄𐤋𐤋 𐤁𐤉𐤃𐤌 𐤅𐤉𐤕𐤅 𐤏𐤋 𐤃𐤋𐤕𐤅𐤕 𐤄𐤔𐤏𐤓 𐤓𐤉𐤓𐤅 𐤅𐤉𐤅𐤓𐤃 𐤀𐤋 𐤆𐤒𐤍𐤅
וַיְשַׁנּ֤וֹ אֶת־ טַעְמוֹ֙ בְּעֵ֣ינֵיהֶ֔ם וַיִּתְהֹלֵ֖ל בְּיָדָ֑ם וַיְתַו עַל־ דַּלְת֣וֹת הַשַּׁ֔עַר רִיר֖וֹ וַיּ֥וֹרֶד אֶל־ זְקָנֽוֹ׃ way·šan·nōw ’eṯ- ṭa‘·mōw bə·‘ê·nê·hem way·yiṯ·hō·lêl bə·yā·ḏām way·ṯaw ‘al- dal·ṯō·wṯ haš·ša·‘ar rî·rōw way·yō·w·reḏ ’el- zə·qā·nōw — WLC · 13
14
Then Achish said to his servants, “Look, you can see [that] the man is insane! Why have you brought him to me?
𐤀𐤊𐤉𐤔 𐤅𐤉𐤀𐤌𐤓 𐤀𐤋 𐤏𐤁𐤃𐤉𐤅 𐤄𐤍𐤄 𐤕𐤓𐤀𐤅 𐤀𐤉𐤔 𐤌𐤔𐤕𐤂𐤏 𐤋𐤌𐤄 𐤕𐤁𐤉𐤀𐤅 𐤀𐤕𐤅 𐤀𐤋𐤉
אָכִ֖ישׁ וַיֹּ֥אמֶר אֶל־ עֲבָדָ֑יו הִנֵּ֤ה תִרְאוּ֙ אִ֣ישׁ מִשְׁתַּגֵּ֔עַ לָ֛מָּה תָּבִ֥יאוּ אֹת֖וֹ אֵלָֽי׃ ’ā·ḵîš way·yō·mer ’el- ‘ă·ḇā·ḏāw hin·nêh ṯir·’ū ’îš miš·tag·gê·a‘ lām·māh tā·ḇî·’ū ’ō·ṯōw ’ê·lāy — WLC · 14
15
Am I in need of madmen, that you have brought this man to rave in my presence? Must this [man] come into my house?”
𐤀𐤍𐤉 𐤇𐤎𐤓 𐤌𐤔𐤂𐤏𐤉𐤌 𐤊𐤉 𐤄𐤁𐤀𐤕𐤌 𐤀𐤕 𐤆𐤄 𐤋𐤄𐤔𐤕𐤂𐤏 𐤏𐤋𐤉 𐤄𐤆𐤄 𐤉𐤁𐤅𐤀 𐤀𐤋 𐤁𐤉𐤕𐤉𐤎
אָ֔נִי חֲסַ֤ר מְשֻׁגָּעִים֙ כִּי־ הֲבֵאתֶ֣ם אֶת־ זֶ֔ה לְהִשְׁתַּגֵּ֖עַ עָלָ֑י הֲזֶ֖ה יָב֥וֹא אֶל־ בֵּיתִֽי׃ס ’ā·nî ḥă·sar mə·šug·gā·‘îm kî- hă·ḇê·ṯem ’eṯ- zeh lə·hiš·tag·gê·a‘ ‘ā·lāy hă·zeh yā·ḇō·w ’el- bê·ṯî — WLC · 15